پري دريايي

......

Tue, 12 Apr 2011 17:36:00 GMT

خدايا، براي همسايه اي که نان مرا ربود، نان...
براي دوستي که قلب مرا شکست، مهرباني...
براي انکه روح مرا آزرد، بخشايش...
و براي خويشتن خويش آگاهي و عشق ميطلبم.

خوشبختي..........

Tue, 22 Feb 2011 10:37:00 GMT

خوشبختي نامه‌اي نيست که يک روز، نامه‌رساني، زنگ در خانه‌ات را بزند و آنرا به دستهاي منتظر تو بسپارد.
خوشبختي، ساختن عروسک کوچکيست از يک تکه خمير نرم شکل پذير...
به همين سادگي،
به خدا به همين سادگي؛
اما يادت باشد که جنس آن خمير بايد از عشق و ايمان باشد نه هيچ چيز ديگر...
خوشبختي را در چنان هاله‌اي از رمز و راز، لوازم و شرايط، اصول و قوانين پيچيده‌ي ادراک‌ناپذير فرو نبريم که خود نيز درمانده در شناختنش شويم...
خوشبختي همين عطر محو و مختصر تفاهم است که در سراي تو پيچيده است

...

كودكي
از خدا پرسيد خوشبختي را کجا ميتوان يافت
خدا گفت ان را در خواسته هايت جستجو کن
و از من بخواه تا به تو بدهم با خود فکر کرد و فکر کرد
گفت اگر خانه اي بزرگ داشتم بي گمان خوشبخت بودم
خداوند به او داد
گفت اگر پول فراوان داشتم يقينا خوشبخت ترين مردم بودم
خداوند به او داد
اگر ..... اگر ....... و اگر........
اينک همه چيز داشت اما هنوز خوشبخت نبود
از خدا پرسيد حالا همه چيز دارم اما باز هم خوشبختي را نيافتم
خداوند گفت باز هم بخواه
گفت چه بخواهم هر انچه را که هست دارم
گفت بخواه که دوست بداري
بخواه که ديگران را کمک کني
بخواه که هر چه را داري با مردم قسمت کني
و او دوست داشت و کمک کرد
و در کمال تعجب ديد لبخندي را که بر لبها مي نشيند
و نگاه هاي سرشار از سپاس به او لذت مي بخشد
رو به آسمان کرد و گفت خدايا خوشبختي اينجاست
در نگاه و لبخند ديگران

نگراني

Tue, 22 Feb 2011 10:34:00 GMT

فقط دو چيز وجود داره كه نگرانش باشي: اينكه سالمي يا مريضي.
اگر سالم هستي، ديگه چيزي نمونده كه نگرانش باشي؛ اما اگه مريضي، فقط دو
چيز وجود داره كه نگرانش باشي: اينكه دست آخر خوب مي شي يا مي ميري.
اگه خوب شدي كه ديگه چيزي براي نگراني باقي نمي مونه؛ اما اگه بميري، دو
چيز وجود داره كه نگرانش باشي: اينكه به بهشت بري يا به جهنم.
اگر به بهشت بري، چيزي براي نگراني وجود نداره؛ ولي اگه به جهنم بري، اون
قدر مشغول احوالپرسي با دوستان قديمي مي شي كه وقتي براي نگراني نداري!
پس در واقع هيچ وقت هيچ چيز براي نگراني وجود نداره

چند نکته کارساز در مورد " مديريت زمان "

Wed, 19 Jan 2011 11:12:00 GMT

1) به ديگران قول 100% بدهيد که کاري را تا تاريخ معيني به اتمام خواهيد رساند. قول دادن به ديگران در شما ‌انگيزه ايجاد مي کند.
2) در مطالعه مجلات به منظور صرفه جويي در وقت ، مقالات مورد نياز خود را جدا کنيد و براي مطالعه ‌بعدي بايگاني نماييد.
3) تندخواني را ياد بگيريد تا بتوانيد در مدت کوتاه‌تري مطالب بيشتري را مطالعه کنيد.
4) هر فعاليتي در جهت تقويت انضباط فردي براي استفاده بهتر از وقت و مديريت زمان باعث تقويت ساير اصول ‌انضباطي مي شود.
5) با حذف تمام کارهايي که انجام آنها از اهميت ناچيزي برخوردار است ، مي توانيد کارهاي خود را با سرعت بسيار بيشتري به اتمام برسانيد.
6) پيش از آنکه يک کتاب را به طور کامل بخوانيد، با ورق زدن و مرور سريع مطالب، سرعت خود را در ‌خواندن کتاب بالا ببريد.
7) از خواندن مطالب غيرضروري خودداري کنيد. اشتراک خود را با مجله ها و روزنامه هايي که به آنها نياز ‌نداريد قطع کنيد.
8) هنگامي که بسيار خسته ايد، به خانه آمدن و زود به رختخواب رفتن، يکي از بهترين راه هاي استفاده از وقت است.
9) هر روز مقداري از وقتتان را به اين اختصاص دهيد که در مورد هدف هاي اصلـي و واقعـي خـود و راه هـاي بهتـري کـه از طـريـق آنهـا مي توانيد روز به روز به هدف هاي خود نزديک تر شويد، فکر و تامل کنيد.
10) رشد شخصيت ، عامل اصلي صرفه جويي در وقت است. هر قدر انسان برتري شويد با صرف وقت کمتري مي توانيد به هدف هاي خود برسيد.
11) سعي کنيد در تنظيم وقت، ماهرانه عمل کنيد.
12) هميشه براي انجام کارهايتان جدول زمان بندي شده داشته باشيد و تمام کارها و قرار ملاقات ها را در آن ‌بنويسيد.
13) هر کاري که انجام مي دهيد در واقع داريد وقتتان را مي فروشيد. آن را ارزان نفروشيد.
14) راهکارهاي مديريت زمان ، قدرت قضاوت، پيش بيني ، اطمينان و انضباط فردي را افزايش مي دهد.
15) مديريت زمان ( تنظيم وقت ) بيش از هر چيز نياز به انضباط فردي ، خويشتن داري و تسلط بر نفس دارد.‌

«من باور دارم»ها

Wed, 08 Dec 2010 12:12:00 GMT

باورها به رفتارهاي ما جهت مي‌دهند. انگيزه ما براي شروع کاري مي‌شوند و مي‌توانند ما را از انجام فعاليتي بازدارند. اعتقاد و ترويج باورهاي مثبت، مثبت‌انديشي را در زندگي نهادينه مي‌کند. نهاده‌ها فردا شکوفا مي‌شوند و به همين دلايل است که بايد باورهاي ساده خود را براي پيچيدگي‌هاي فرداي زندگي جهت بدهيم تا کودکان‌مان به فرداي بهتري نظر داشته باشند؛ جهتي روشن و مثبت نگر.
? من باور دارم
? که دعوا و جر و بحث دو نفر با هم به معني اينکه آنها همديگر را دوست ندارند، نيست و دعوا نکردن دو نفر با هم نيز به معني اينکه آنها همديگر را دوست دارند نيست.
? که هر چقدر دوست‌مان خوب و صميمي باشد هر از گاهي موجب ناراحتي ما خواهد شد و بايد به اين خاطر او را ببخشيم.
? که دوستي واقعي به رشد خود ادامه خواهد داد حتي در دورترين فاصله‌ها.
? که ما مي‌توانيم در يک لحظه کاري کنيم که براي تمام عمر قلب ما را به درد آورد.
? که زمان زيادي طول مي‌کشد تا من همان آدم بشوم که مي‌خواهم.
? که هميشه بايد کساني را که صميمانه دوستشان دارم با کلمات و عبارات زيبا و دوستانه ترک گويم زيرا ممکن است آخرين باري باشد که آنها را مي‌بينم.
? که اگر من نگرش و طرز فکرم را کنترل نکنم، او مرا تحت کنترل خود درخواهد آورد.
? که قهرمان کسي است که کاري را که بايد انجام گيرد در زماني که بايد انجام گيرد، انجام مي‌دهد، صرف‌نظر از پيامدهاي آن.
? که گاهي کساني که انتظار داريم در مواقع پريشاني و درماندگي به ما ضربه بزنند، به کمک ما مي‌آيند و ما را نجات مي‌دهند.
? که گاهي هنگامي که عصباني هستم حق دارم که عصباني باشم اما اين به من اين حق را نمي‌دهد که ظالم و بي‌رحم باشم.
? که بلوغ بيشتر به انواع تجربياتي که داشته‌ايم و آنچه از آنها آموخته‌ايم بستگي دارد تا به اينکه چند بار جشن تولد گرفته‌ايم.
? که هميشه کافي نيست که توسط ديگران بخشيده شويم، گاهي بايد ياد بگيريم که خودمان هم خودمان را ببخشيم.
? که صرف‌نظر از اينکه چقدر دلمان شکسته باشد دنيا به دليل غم و غصه ما از حرکت باز نخواهد ايستاد.
? که زمينه‌ها و شرايط خانوادگي و اجتماعي برآنچه هستم تاثيرگذار بوده‌اند اما من خودم مسوول آنچه که خواهم شد هستم.
? که نبايد خيلي براي کشف يک راز کند و کاو کنم زيرا ممکن است براي هميشه زندگي مرا تغيير دهد.
? که دو نفر ممکن است دقيقا به يک چيز نگاه کنند و دو چيز کاملا متفاوت را ببينند.
? که زندگي ما ممکن است ظرف تنها چند ساعت به وسيله کساني که حتي آنها را نمي‌شناسيم تغيير يابد.
? که گواهي‌نامه‌ها و تقديرنامه‌هايي که روي ديوار نصب شده‌اند براي ما احترام و منزلت به ارمغان نخواهند آورد.
? که کساني که بيشتر از همه دوستشان دارم خيلي زود از دستم گرفته خواهند شد.
? که شادترين مردم لزوما کسي که بهترين چيزها را دارد نيست بلکه کسي است که از چيزهايي که دارد بهترين استفاده را مي‌کند.